اولین ساعت چرم سیتیزن مربوط به عصر برنز در کوه هوتو کشف شد

ساعت های مکانیکی در اروپا، در دهه 1300، مخترعان شروع به ساخت ساعت های مکانیکی کردند که با سیستمی از وزنه ها و فنرها کار می کرد.

اولین ساعت چرم سیتیزن در ابتدای قرن نوزدهم برای پسرخوانده ناپلئون یوجین بوهارنایس ساخته شد، اما صد سال دیگر طول کشید تا این ایده مورد توجه قرار گیرد.

تنها در آغاز قرن بیستم بود که ساعت های مچی به رسمیت شناخته شدند – آنها برای هوانوردان بسیار راحت بودند. از آن زمان، ساعت‌ها به طور محکم وارد زندگی ما شده‌اند و به یک چیز ضروری تبدیل شده‌اند.

این اولین ساعت ها جلو و عقربه نداشتند و گذشت ساعت را زنگی نشان می داد. به زودی ساعت هایی با دو عقربه دقیقه و ساعت وجود داشت.

حرکت فلش ها با نوسانات یکنواخت آونگ تنظیم می شود. این دستگاه به لطف تولید انبوه ساعت ها وارد خانه هر فردی شده است.

ساعت

با گذشت زمان، آونگ با کریستال های کوارتز کوچک جایگزین شد، اما این اصل تقریباً یکسان بود. هنگامی که یک کریستال کوارتز فشرده می شود، مقدار کمی جریان الکتریکی تولید می کند که باعث ارتعاش کریستال می شود.

تمام کریستال های کوارتز در یک فرکانس ارتعاش می کنند. ساعت های کوارتز از باتری برای ایجاد ارتعاش کریستالی و شمارش ارتعاشات استفاده می کنند.

بنابراین، سیستم به گونه ای کار می کند که در هر ثانیه یک پالس ایجاد می شود. ساعت های کوارتز به دلیل دقت و هزینه ساخت کم هنوز محبوب هستند.

اکنون از ساعت های اتمی برای اندازه گیری زمان بسیار دقیق استفاده می شود – خطای آنها (خطای اندازه گیری) 1 ثانیه در 3 میلیارد سال است! ساعت های اتمی هیچ خطری ندارند.

آنها زمان را با ردیابی مدت زمانی که طول می کشد تا یک اتم از حالت انرژی مثبت به حالت منفی برود و دوباره برگردد، اندازه گیری می کنند. بسیار پیچیده به نظر می رسد، با این حال، این فناوری استاندارد جهانی برای اندازه گیری زمان است.

چه زمان واقعی باشد چه نباشد، بعد آن برای ما حیاتی شده است. در طول قرن ها، مردم به روش های خلاقانه مختلفی برای اندازه گیری زمان دست یافته اند، از ساده ترین ساعت های آفتابی گرفته تا ساعت های اتمی.

دیدگاه شما با موفقیت ثبت شد.

نظرتان را ثبت نمایید.

شماره همراه شما منتشر نخواهد شد.